Inzicht | waarom werk ik in de Kunst?

Een tijdje geleden vroeg Marijke Roza mij een aantal vragen. Haar nieuwsgierigheid komt voort uit haar wens naar een kunstacademie te gaan. Hopelijk helpen mijn antwoorden en volgen er een hoop leuke gesprekken. Hierbij de vragen en mijn antwoorden:
Was je altijd al geïnteresseerd in kunst en ontwerp?
Sinds jonge leeftijd werd ik altijd geïnspireerd door al het beeldende werk om mij heen. Ik zag overal extra kleuren in, voelde dat de beweging van een voorleesboek niet lekker liep of fantaseerde dat ik de cadeau-doosjes van Droste mocht ontwerpen voor de kersteditie omdat deze er niet uitzagen. Door de enthousiasme van mijn eigen ouders tegenover kunst kwam ik al op jonge leeftijd in musea (bijvoorbeeld op 9 jarige leeftijd Het Dali museum in Spanje). Niets was té gek en omdat zij de tijd hiervoor namen is Kunst voor mij nooit niet vanzelfsprekend geweest. Mijn moeder had graag de kunstacademie richting illustraties willen doen, maar in haar tijd was dit onmogelijk. We tekenden veel en mijn vader drukte lino-drukwerken van ongekende kwaliteit (oa met deze werken wil ik over een tijd exposeren samen met mijn vader). Dit alles zorgde er voor dat ik op 8 jarige leeftijd al wist wat ik voor doel had in mijn leven: naar de kunstacademie. Vreemd was het dan ook toen ik daadwerkelijk afstudeerde en op 21 jarige leeftijd al zo’n doel voor mijzelf had gehaald! Mijn ouders hebben nooit een druk op mij gelegd dat geld de reden zou moeten zijn niet in de kunst te willen werken. Als je immers iets echt wil en vanuit je binnenste doet, verdien je hier altijd mee. Alleen al door het feit dat je langer dan de rest er voor wilt strijden.
Welke opleiding heb je gevolgd en hoe ben je tot deze keuze gekomen?
ArtEZ Zwolle richting illustrations and design (2007/08-2011/12). Op 13(!) jarige leeftijd bezocht ik samen met het hele gezin al vele kunstacademies. Dit alleen al vanwege de gave opendagen de geweldige dingen die we dan mochten doen. Dit alles zorgde er voor dat ik perfect kon kiezen welke richting ik op ging tijdens de HAVO en welke punten ik zou willen verbeteren voordat ik toelating zou doen. Toen daadwerkelijk de keuze gemaakt moest worden voor welke academie ik zou gaan heb ik vooral gekeken naar de docenten, en de sfeer van de academie. Extreem vroeg naar een academie gaan op een opendag is een goede indicator. Mensen zijn gemotiveerd en verbaasd als ze je door de academie zien struinen samen met iemand (ik was net 16 toen ik toelating deed en 17 toen ik aan de opleiding begon, extreem jong volgens docenten, en was samen met mijn moeder overal rond aan het struinen. Hierdoor krijg je veel leukere verhalen en mocht ik zelfs meehelpen aan een kleine animatie van toentertijd afstudeerder Douwe Dijkstra die een prijs won met zijn afstudeer animatie en later oa van mij docent werd. De academie was intiem, vriendelijk en deed me denken aan mijn HAVO school die voor een goede tijd stond. Het kleine was goed voor mij. Ik bleek een struiner te zijn en overal mensen te leren kennen samen te werken. Bijna alle docenten kennen mijn naam ondanks dat ik van een select groepje maar les kreeg.
Dat de verschillende richtingen samen in 1 pand zaten was voor mijn werkontwikkeling super. (of dit nu het geval is, weet ik niet)
 
Je hebt deze studie afgerond, hoe ben je verder gegaan?
Na de studie wist ik dat ik voor mijzelf werk moest creëren. Omdat ik geen grafisch werk maar en daardoor niet makkelijk in een bedrijf pas was voor mij een reden om een eigen onderneming te beginnen. Door dit direct te beginnen in november na het afstuderen wist iedereen wat ik deed en was dit ook duidelijk. Dat ik een aantal opdrachten al op de stapel had liggen maakte het natuurlijk ook prettig om te starten.
 
Hoe ben je er op gekomen om voor jezelf te beginnen? 
Er lijkt geen werk voor me te zijn, maar dat is er wel degelijk! Naast het maken van eigen werk (vanuit een eigen onderzoek of noodzaak) vult de gaten op en opdrachten vullen mijn werkbudget aan. Eerlijk gezegd was mijn begindoel niet om te werken voor geld. Dit is immers gemakkelijker in een supermarkt en is een verkeerde boost om te starten. Wel was geld een middel om verder te kunnen werken en plannen te realiseren. Ik denk dat het van belang is dat je jezelf tijdens een dergelijke opleiding af moet vragen wat je na de academie wil. Niet exact (anders ga je hier te veel na toe werken en verlies je de vrijheid mogelijk uit het oog) maar een ruwe splitsing: ben ik iemand die graag voor een bedrijf wil werken/in een kader. Of juist los en voor jezelf. Deze keuze opent een onderzoek naar jezelf. Ben je een ondernemend, altijd onderzoekend iemand die zichzelf eindeloos kan motiveren en stimuleren? Of meer iemand die dit liever in een bepaald kader doet, tijdsdruk ziet als een stimulans en graag in samenwerking werkt? Het antwoord hoeft niet perse 1 kant op te gaan, maar wel is 1 kant dominanter. De verhouding hiertussen zorgt voor het ritme dat je uiteindelijk helpt in het werken en ook na de opleiding te weten wat je wilt.
Hoe heb je je eigen bedrijf opgericht, hoe gaat dat in zijn werk?
Een bedrijf ‘starten’ is dodelijk simpel: je schrijft je in bij kvk. Maarja wat dan..? Gelukkig heb ik een team die me kan helpen in de boekhouding en ik wist dat ik bereid was om hiervoor geld te betalen. Dit scheelt heel veel en gaandeweg leer je veel zelf te doen. Verder is een onderneming een onderneming. Mijn zakelijke instinct is gelukkig niet minimaal en dit zorgt voor een duidelijke opzet: of je nu fietsen, boeken of kunst verkoopt, het blijft een verkoop met klanten, bedrijven, betalingen en strategisch na denken. Bedenken wat je markt is, kwaliteit en stijl. Dat je zakelijk bent over het leiding van je onderneming staat, in mijn onderneming iig, volledig los van de vrijheid die ik mezelf geef bij het maken van de werken. Als het werk klaar is of als ik een opdracht krijg behandel ik dit zakelijk. Het maken zelf zie ik hier dus los van.
Als je voor jezelf bedacht hebt wat je doelen zijn voor de eerste periodes kun je starten. Ik had dus als doel gesteld geld te verdienen om in ieder geval de kosten van de materialen er uit te halen en te sparen voor grotere projecten etc. Geen loon dus in de eerste maanden! Investeer en creëer de eerste maanden alleen maar! De momenten die ik niet aan opdrachten besteedde gingen op naar opdrachten zoeken, mensen bellen en werk maken. Werk maken is in het begin datgene waar je je zorgen over maakt, maar uiteindelijk is dit hetgeen wat zorgt voor groei in al je werk, vrijheid en gevulde exposities. Niets hebben als je gebeld wordt door 3 galeries is zenuwslopend en kan dus voorkomen worden haha.
Bedenk van te voren wat je grensvoorwaarden zijn qua soorten werk als kunstenaar: ik maak geen portretten zoals … omdat ….. Wel maak ik …. Als ondernemer bepaal je ook grenzen. Ik verkoop geen werk dat niet de standaard haalt die ik mijzelf als maker opleg. Ook doe ik geen diensten met mensen die niet mijn tarieven willen betalen of voor niets alles willen. etc.
Tijdens het opzetten van je onderneming kom je eerst wildgroei tegen van opdrachten. Haal ze door je zeef en kijk wat er over blijft. Liever geen 100 euro verdient aan een portretje waar jij niet op zit te wachten, dan je hele carrière om zeep helpen en je hele leven hondjes gaan schilderen…
Een eigen bedrijf starten is niet makkelijk te omschrijven op papier. Het is ontdekken en moeilijk. Het gaat uit van jezelf en de hulp die je vraagt. Uiteindelijk leer je slim nadenken en bied je de klant die een portret wil een manier aan die klopt met wie jij bent en maakt en is dit een geweldige reclame https://www.maxime-art.nl/portfolio/schilderijen/10×10-persoon-in-beeld-opdracht/
 
Hoe zorg je ervoor dat je dan herkend word en klanten krijgt?
Leer mensen uit je vak kennen. Ik doe dit niet als een malle en neem hier de tijd voor. Zo zit ik in KEK een kunst kollectief met een kunsthuis. Hierdoor leer ik kunstenaars kennen en kunstliefhebbers van alle soorten kunst. Neem de tijd (5! jaar gemiddeld om te bepalen of je succesvol bent) en bezoek plekken waar je zou willen exposeren. Stuur hen na een kennismaking een pakketje of iets dergelijk op dat past bij jou en je werk waarin je informatie bied met wat jij wilt. Kies een duidelijke lijn in wat je maakt en wie je bent. (ik zelf ben een enthousiaste impressionistische kunstenares) Men snapt dit en het klopt. Maak een geweldige simpele website die bij je past, verstuur je post netjes en vertel aan iedereen wat je doet. Als hierin duidelijk bent en alles in 1 lijn lijkt te stromen wordt je steeds vaker herkent. Daarnaast is het ook heel simpel: des te meer werk je overal hebt en des te vaker mensen dat koppelen aan jou, des te meer mensen weten wat je doet. Oh en tenzij je in een grote stad werkt, werk niet in een supermarkt. Van dit imago kom je anders nooit af.
 
Hoe kom je aan de inspiratie om je werk speciaal te maken?
Mijn inspiratie was altijd lastig te ontdekken tijdens de studie de gemene deler was onzekerheid en prestatiedruk. Toen ik dit losliet en toeliet te zijn wie ik ben in mijn werk, kwamen al mijn fascinaties terug in mijn werk. Vooral natuur en de mens hierin inspireert mij. Wat doen we er, wat is natuur en welk ritme vormt dit? Welke kleuren zie ik en welke mis ik? Wat verteld een kleurcombinatie mij en is het sterk genoeg om over te brengen? Jezelf leren loslaten is de grootste onsteking-mechanisme van inspiratie. Kijk om jezelf heen en wees toegankelijk. Mijn dyslexie en voorliefde van het buitenzijn vormen eindeloos veel beelden en veranderen elkaar. Inspirerende mensen die mij door barrières halen in mijn privé leven komen terug in gedichten en als kleuren in mijn schilderijen en alles speelt samen. Vormen geen muren meer en is daardoor mijn kracht.
Daarnaast heb ik in de laatste fase van het 3e jaar geleerd door angst heen te drukken. Kan ik dit wel? Gewoon doen. Tegenvallen kan het immers nauwelijks en tegen je verwachting in gaan is het sterkste wat er is.
 
Wat is je favoriete onderdeel uit het vak en waarom?
Oef, dat is een moeilijke. Ik denk het blijven groeien en dat alles in elkaar overloopt. Privé word ik sterker door mijn werk. De angsten stop ik er in en soms is dit zwaar. Maar het helpt altijd. Dat ik hier vervolgens beelden door maak die mij zelfs verbazen en daardoor ook anderen is echt ongekend. Ik heb laatst een drieluik voor een terminale vriendin en haar gezin gemaakt. Ik gaf haar les tijdens haar gehele ziekteperiode zo’n 18 maanden en aan het einde vroegen ze me een kunstwerk te maken voor haar gezin. Als kracht, inspiratie. Zij streef de teksten in de werken en het is zo’n onwerkelijk mooie periode geweest deze te maken en te delen. Voor haar maakte ik samen met haar gezin de rouwkaart en dit geheel heeft mij laten inzien hoe volstrekt los van mijn handen en de verf de gemaakte schilderijen gaan. Wat ben ik dan een prachtig klein geheel in dit alles.
Als je tips hebt voor een aankomend creatief studenten, wat zouden deze dan zijn?
Wees jezelf, leer jezelf kennen en leer los te komen. Ontdek. Wees vrij en laat emoties vooral even voor wat ze zijn. Betrek deze niet direct in je werk en doe dit pas als je dit los van jezelf kan zien. En je uiterlijk als een prisma werkt om deze emoties een plek te kunnen geven. Emoties dienen niet als belemmering te werken in je doen en laten.
Leer. Geniet en laat los.
Liefs Maxime
www.maxime-art.nl
Ps als je het leuk vindt, wil ik je graag vragen om met me mee te bloggen op mijn website. ik zou graag een blog willen beginnen waarin ik iemand help/ondersteun tijdens de kunstacademie. Niet zozeer een docent over het hoe in je werk. Maar meer het proces van jou zelf in alles er achter.

 

Start the conversation