Undefined

Ken je dat gevoel.. 2 stappen naar voren en een valpartij terug? Dit werk lijkt het meeste op een ingewikkelde tango die ik na veel uren oefenen hopelijk eigen kan maken. De complexiteit uit de verschillende foto’s gooien mij echt voor de leeuwen. Maar hé, ik houd niet van gemakkelijke processen in mijn werken. Dat zou immers inhouden dat ik vooraf al weet hoe iets er uit gaat zien. En ik ben er van overtuigd dat een spannend werk ontstaat door de strijd en keuzes die je maakt als maker. Het maakt het speelser, intenser en zeer waarschijnlijk gelaagd en doorleefd.

De foto’s die als inspiratie dienen zijn gemaakt tijdens een weekje weg in Putten. Een prachtige week waarin de heide intens paars was en ik mooie foto’s nam van mijn dochter. De heide zelf bleek voor mij geen spannende beelden op te leveren. Ik was immers op vakantie.

Toch kon ik het niet laten om van de zwijnendrek (letterlijk) bij de parkeerplaats foto’s te maken. Even snel terwijl mijn man de kinderen in de auto zette. Het blauwe knalde van mijn scherm af en ik vroeg mij meteen in de auto terug naar het huisje af hoe ik mij door al het bruin zou gaan worstelen.

Al een langere tijd liep ik met het idee om een oud werk over te schilderen. De handgemaakte lijst van Acacia (Tulpen) door mijn opa vond ik mooier dan het werk zelf. En dat was voor mij voldoende reden om de lijst te voorzien van nieuw werk. Echter leverde dit direct mijn eerste struikelblok op. Daar waar het werk Frontier heel erg fris is geworden door zowel houtskool als olieverf te combineren, liep dit werk meteen vast door de oude verflaag. Tijdens het OAD weekend schilderde ik daarom een groot gedeelte wit. Om er vervolgens met houtskool overheen te kunnen.

Nog steeds is het werk niet af en verlies ik mij in de hoeveelheid kleuren die ik wil toevoegen, de vertekende perspectieven en hoeveelheid detail die ik graag wil vangen met houtskool. Hoe ga ik dit allemaal vatten in een werk die niet onrustig lijkt? Dat zal mijn grootste uitdaging zijn.

En wat ik leerde van mijn leerlingen? Om de verhoudingen goed op het doek te zetten had ik een matige kwaliteit print in de hand. Tijdens het schilderen liet ik mij (mis)leiden door deze kleurloze informatie. Tot mijn jongste leerlingen mij vroegen waarom het schilderij zo grijs en somber is… Toen ik mijn originele foto’s toonde op mijn mobieltje, kreeg ik met een grote grijns de opmerking: “Moet je niet werken vanuit een tablet of mobieltje om de kleuren te kunnen zien? En wanneer leg je het voorbeeld eigenlijk weg?” Heerlijk zulke wijze leerlingen!

Ik zal bij dit werk telkens een update plaatsen.